25. Febrúar

25. Febrúar.

Æi hvað það er nú gott að vera í fríi. ‘Eg er búin að fara út að sigla á Halifax ánni upp á dag síðan ég kom hingað. En í dag er skítakuldi og rigning svo lífinu er bara tekið með ró. Við Rebeca kítkum þó í mollið og ég gerði dauðaleit af skóm. En einhverntímann síðasta sumar, þá hafði ég stolist í skópar af mömmu, en greinilega þá skilaði ég bara öðrum skónum. Já hinn týndur. Mamma hringdi meira að segja í Gulla í von um að finna týnda skóinn en ekkert úr því. En sem sagt að þá er ég með bulland samviskubit yfir týnda skónum. En sorry mamma,, fann ekkert í líkingu við parið góða en ég held leitinni áfram.

Þegar sjóarablóðið í manni fer af stað þá er ekki snúið til baka. En já hafið kallar og ég hlakka bara til að fara út aftur. Ekki eins og ég sé búin að vera lengi í fríi en samt fer að koma nóg af því góða.

Annars finnst mér ég á einhvern undarlegann hátt að ég sé hreinlega bara komin heim. ‘Eg er auðvitað búin að eyða meiri tíma hérna í Florida heldur en heima, næstum síðastliðin 6 ár. Vá tíminn er fljótur að líða. Og já alveg ótrulegustu hlutir búnir að gerast. En það skemmtilega við þetta allt að ég hef og er en í góðu sambandi við svo marga hérna.